کودکان، نوجوانان و بزرگسالان

درمان بیش‌فعالی (ADHD) و اختلالات یادگیری در مشهد

اگر فرزندتان تمرکز ندارد، آرام نمی‌گیرد یا با وجود تلاش در خواندن و نوشتن عقب می‌ماند، یا خودتان در بزرگسالی با حواس‌پرتی و بی‌نظمی درگیرید، قدم اول یک ارزیابی دقیق است. در کلینیک دکتر داود صمدی ارزیابی با شرح حال و نقشهٔ مغزی (QEEG) انجام می‌شود و برنامهٔ درمان برای هر فرد جداگانه طراحی می‌شود.

آخرین به‌روزرسانی:

در یک نگاه

برای
کودکان، نوجوانان و بزرگسالان
جلسهٔ اول
مشاوره و شرح حال
مدت مشاوره
۳۰ دقیقه
ارزیابی تکمیلی
نقشه‌برداری مغزی (QEEG)
درمان در کلینیک
نوروفیدبک و راهنمایی خانواده
مشاورهٔ آنلاین
تماس تلفنی، واتس‌اپ یا روبیکا

ADHD چیست؟

اختلال کم‌توجهی–بیش‌فعالی (ADHD) یک اختلال عصبی–رشدی است؛ یعنی ریشه در رشد و کارکرد مغز دارد و با سه دسته نشانه شناخته می‌شود: کم‌توجهی، بیش‌فعالی و رفتارهای تکانشی (عجولانه). همهٔ کودکان گاهی حواس‌پرت یا پرجنب‌وجوش‌اند؛ آنچه ADHD را متفاوت می‌کند این است که نشانه‌ها از همسالان بیشتر است، از کودکی شروع شده، دست‌کم شش ماه ادامه داشته و در بیش از یک محیط، مثلاً هم در خانه و هم در مدرسه، مشکل ایجاد می‌کند.

ADHD فقط مخصوص کودکی نیست. در بسیاری از افراد تا بزرگسالی ادامه پیدا می‌کند و بیشتر به شکل بی‌نظمی، فراموشکاری، ناتمام ماندن کارها و بی‌قراری درونی دیده می‌شود.

نشانه‌های رایج در کودکان

  • حواس‌پرتی و ناتمام گذاشتن تکالیف
  • گم کردن وسایل و اشتباه‌های ناشی از بی‌دقتی
  • ناآرامی و سختی نشستن سر کلاس
  • پریدن وسط حرف دیگران و سختی صبر کردن برای نوبت

نشانه‌های رایج در بزرگسالان

  • به تعویق انداختن و ناتمام ماندن کارها
  • بی‌نظمی در برنامه‌ریزی و مدیریت زمان
  • فراموش کردن قرارها و وظایف
  • بی‌قراری درونی و تصمیم‌های عجولانه

اختلالات یادگیری

در اختلال یادگیری خاص، کودکی با هوش طبیعی و آموزش کافی، در یکی از مهارت‌های پایه به‌طور پایدار از همسالانش عقب‌تر است: خواندن (نارساخوانی)، نوشتن (نارسانویسی) یا ریاضی. این مشکل ربطی به تنبلی یا کم‌هوشی ندارد و با تشخیص به‌موقع و آموزش درست، بسیار بهتر می‌شود.

اختلال یادگیری و ADHD اغلب با هم دیده می‌شوند؛ برای همین بررسی هر دو در کنار هم اهمیت دارد. نشانه‌هایی که باید جدی گرفت:

  • خواندن کند و پرغلط، جا انداختن یا جابه‌جا خواندن حروف؛
  • غلط‌های املایی زیاد و تکراری و خط ناخوانا؛
  • سختی در یادگیری جدول ضرب و مفاهیم سادهٔ ریاضی؛
  • فاصلهٔ آشکار میان هوش و تلاش کودک با نمره‌هایش.

چه زمانی ارزیابی لازم است؟

  • معلم یا مربی بارها دربارهٔ حواس‌پرتی، ناآرامی یا افت درسی کودک گفته است.
  • مشکل هم در خانه و هم در مدرسه دیده می‌شود و چند ماه ادامه داشته است.
  • با وجود تلاش زیاد، خواندن، نوشتن یا ریاضی کودک از همسالانش عقب‌تر است.
  • در بزرگسالی، حواس‌پرتی و بی‌نظمی به کار، تحصیل یا رابطه‌ها آسیب می‌زند.

ارزیابی در کلینیک

  1. مشاوره و شرح حال دکتر صمدی با شما (و دربارهٔ کودک، با پدر و مادر) دربارهٔ نشانه‌ها، روند رشد، وضعیت تحصیلی یا کاری، خواب، سابقهٔ خانوادگی و درمان‌های قبلی گفت‌وگو می‌کند.
  2. پرسش‌نامه‌های استاندارد در صورت نیاز، پدر و مادر، معلم یا خود فرد پرسش‌نامه‌هایی را پر می‌کنند تا شدت نشانه‌ها دقیق‌تر سنجیده شود.
  3. نقشه‌برداری مغزی با QEEG الگوی فعالیت مغز ثبت می‌شود؛ این اطلاعات در کنار ارزیابی بالینی به انتخاب درمان و طراحی نوروفیدبک کمک می‌کند.
  4. جمع‌بندی و برنامهٔ درمان نتیجه را با زبان ساده توضیح می‌دهیم و برنامه‌ای متناسب با سن، شدت مشکل و شرایط خانواده پیشنهاد می‌کنیم.

ADHD با یک آزمایش یا یک نوار مغز تشخیص داده نمی‌شود. تشخیص، بالینی است و بر پایهٔ همهٔ این اطلاعات گذاشته می‌شود.

درمان

بهترین نتیجه معمولاً از ترکیب چند روش به دست می‌آید. راهنماهای معتبر بین‌المللی برای ADHD این‌ها را توصیه می‌کنند: آموزش والدین و روش‌های رفتاری (به‌ویژه برای کودکان کم‌سن)، همکاری با مدرسه و در صورت نیاز دارودرمانی زیر نظر روان‌پزشک یا پزشک متخصص. برای اختلال یادگیری هم درمان اصلی، آموزش ویژه و تمرین مهارت‌هاست.

آنچه در کلینیک انجام می‌شود:

  • نوروفیدبک: تمرین الگوی فعالیت مغز با بازخورد، با برنامه‌ای که بر پایهٔ QEEG هر فرد طراحی می‌شود؛
  • راهنمایی خانواده: راهکارهای عملی برای خانه و مدرسه، مثل برنامهٔ روزانهٔ منظم، تقسیم تکالیف به بخش‌های کوتاه و تشویق به‌موقع؛
  • دارودرمانی در صورت نیاز: اگر دارو لازم باشد، در جلسهٔ مشاوره دربارهٔ آن صحبت می‌کنیم و در صورت نیاز با پزشک معالج هماهنگ می‌شود. نوروفیدبک را می‌توان همراه با دارو هم انجام داد.

دربارهٔ اثر نوروفیدبک بر ADHD، نتایج پژوهش‌ها یکسان نیست؛ برای همین آن را در کنار درمان‌های اصلی پیشنهاد می‌کنیم، نه به‌جای آن‌ها.

پرسش‌های رایج دربارهٔ ADHD و اختلالات یادگیری

آیا ADHD با QEEG یا نوار مغز تشخیص داده می‌شود؟

نه به‌تنهایی. تشخیص ADHD بالینی است و با شرح حال، مشاهدهٔ رفتار و پرسش‌نامه‌ها گذاشته می‌شود. QEEG اطلاعات تکمیلی می‌دهد و به انتخاب درمان کمک می‌کند.

آیا ADHD با بزرگ شدن خودبه‌خود خوب می‌شود؟

در بخشی از کودکان، به‌ویژه بیش‌فعالی، با بالا رفتن سن کمتر می‌شود؛ اما در بسیاری از افراد، کم‌توجهی تا بزرگسالی ادامه پیدا می‌کند. تشخیص و درمان به‌موقع جلوی افت تحصیلی و آسیب به اعتمادبه‌نفس کودک را می‌گیرد.

از چه سنی می‌شود کودک را ارزیابی کرد؟

نشانه‌های ADHD معمولاً پیش از ۱۲ سالگی آشکار می‌شوند و ارزیابی از سنین پیش‌دبستانی هم ممکن است. برای اختلال یادگیری، پس از شروع آموزش خواندن و نوشتن، یعنی سال‌های اول دبستان، می‌توان قضاوت دقیق‌تری داشت.

بزرگسالان هم ADHD دارند؟

بله. ADHD در بسیاری از افراد تا بزرگسالی ادامه دارد و گاهی تازه در بزرگسالی شناخته می‌شود. ارزیابی و درمان در کلینیک برای بزرگسالان هم انجام می‌شود.

فرزندم دارو مصرف می‌کند؛ نوروفیدبک با دارو تداخل دارد؟

نه؛ نوروفیدبک را می‌توان در کنار دارو انجام داد. هیچ دارویی را خودسرانه قطع یا کم نکنید؛ تصمیم دربارهٔ دارو با پزشک معالج است.

مشاورهٔ اول را می‌شود آنلاین گرفت؟

بله. مشاورهٔ آنلاین از راه تماس تلفنی، واتس‌اپ یا روبیکا انجام می‌شود و روز و ساعتش را در رزرو نوبت انتخاب می‌کنید. برای گفت‌وگوی اولیه با پدر و مادر مناسب است؛ برای QEEG و جلسات درمان باید به کلینیک بیایید.

بیشتر بخوانید

نگرانی‌تان را با ما در میان بگذارید

یک مشاورهٔ حضوری یا آنلاین کافی است تا بدانید ارزیابی لازم است یا نه و از کجا شروع کنید.

یا اگر ترجیح می‌دهید صحبت کنید: ۰۹۱۵۶۵۹۷۱۹۵ تلگرام روبیکا

پیمایش به بالا